Op zondag 10 mei vierden we op moederdag samen een mooie Mariaviering.
Met zang van het koor Sumsum Corda uit Wernhout onder leiding van Cia van Bragt: zij zongen mooie Marialiederen.
Pastoor Hans van Geel had een mooie overweging en tijdens de viering werd de volgende gedachte aan Maria uitgesproken:
Maria,
ik spreek tot u uit respect en met eerbied.
Waar het soms moeilijk is om tot God te spreken,
richt ik me tot U, als tot een liefdevolle moeder.
U was een jonge vrouw
toen u een ja uitsprak
dat uw hele leven zou veranderen.
U droeg Jezus eerst in stilte,
als leven onder uw hart.
U voelde zijn groei,
zijn nabijheid,
lang voordat de wereld wist wie Hij was.
U was zijn moeder
in alles wat eenvoudig en menselijk is:
u voedde Hem, leerde Hem lopen,
zag Hem lachen.
Maar u droeg ook iets zwaarders:
het besef dat dit kind
niet alleen van u was.
U bewaarde woorden in uw hart
die u nog niet kon begrijpen,
en u leefde met beloften
die geen bescherming boden tegen pijn.
Toen Hij zijn weg ging,
zag u hoe Zijn waarheid weerstand opriep
en Zijn liefde gevaarlijk werd.
U stond niet op de voorgrond,
maar u was aanwezig.
U volgde Hem
zonder Hem vast te houden,
u liet Hem gaan
zonder Hem los te laten.
En uiteindelijk stond u daar,
onder het kruis.
Niet als symbool,
maar als moeder.
U zag uw zoon sterven
en niets werd u bespaard.
Geen verklaring verzachtte het lijden,
geen wonder voorkwam het einde.
U bleef staan
waar alles in u had mogen schreeuwen
om ontsnapping.
In dat uur leerde u wat liefde kan kosten.
U hoorde Hem spreken over vergeving
terwijl u wist
dat u Hem niet meer kon helpen.
U ontving zijn laatste blik,
niet alleen als afscheid,
maar als vertrouwen
dat liefde verder zou leven
dan de dood.
Ook na zijn sterven weken uw geloof en trouw niet.
U leefde in de stilte tussen belofte en vervulling,
in dagen zonder antwoorden.
Juist daar bent u mij nabij:
u leert dat geloven
niet betekent begrijpen,
maar blijven.
U was een moeder als alle andere moeders
U voelde de vreugde maar ook het verdriet
dat het hebben van een kind betekent.
U begrijpt de pijn van hen die ongewild kinderloos blijven in hun leven.
U voelt de pijn van ouders die hun kind overleven.
Maria,
moeder van Jezus,
moeder van allen die lijden,
ik dank u.
Dank u voor uw moed
die niet luid was.
Dank u voor uw liefde
die niets bezat
en toch alles schonk.
Dank u dat u liet zien
dat trouw mogelijk is
zelfs wanneer de weg door het donker voert.
Ontvang mijn woorden
als eerbied,
als dank,
en als verlangen
om te leren liefhebben
zoals U dat deed.
(tekst Frank Mol)
